Ook schrijft hij tegenwoordig incidenteel over andere onderwerpen, al blijft het vertolken van diervriendelijke protestliederen zijn belangrijkste missie. Of zoals hij zelf zegt: “Veel mensen dragen dieren een warm hart toe maar vaak zijn ze zich nauwelijks bewust van het leed en onrecht dat het gebruik en de consumptie van dieren met zich mee brengt.
Kunst en muziek kunnen soms deuren en ogen openen die anders gesloten blijven. Daar ga ik voor!”

Zijn liedjes doen soms terugdenken aan de protestcultuur van de jaren 60/70 maar dan met een eigen geluid en een onderwerp dat helemaal van deze tijd is!

Muziek voor dieren dus en dat mag je bij Sjabloel ook heel letterlijk opvatten!
Hij zingt namelijk niet alleen voor mensen maar ook iedere avond voor zijn eigen konijnen (die een duidelijke voorkeur hebben voor het rustiger repertoire). Zij vormen tevens zijn inspiratie, zijn muze.
Sjabloel: “In het contact met onze konijnen ben ik pas voluit gaan beseffen hoezeer dieren voelende, bewust levende wezens zijn met elk een eigen karakter en persoonlijkheid. Alleen al het feit dat dieren muziek mooi kunnen vinden, zou ons aan het denken moeten zetten over hoeveel ze op ons lijken.”

Sjabloel is een Hebreeuws woord dat zowel ‘huisjesslak’ (zijn persoonlijke symbool) als ‘apenstaartje(@)’ en F-sleutel’ betekent.